|
Eliyahu
|
Geplaatst op 15-12-2010, 21:08 |
Reageer
|
Berichten: 668
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Bs'd
Het is weer tijd voor de kerstboodschap!
http://members.multimania.nl/HenksCo...mpReading/Christmas-eve-sermon.html
Is Jesus the reason for the season?
Het is goed bedoeld, gemeente. Engelse christenen die zich verzetten
tegen de commercialisering van het kerstfeest hebben daarvoor een
slogan bedacht en wel deze: remember Jesus is the reason for the
season. Maar hoe goed bedoeld ook, als argument slaat het de plank
mis. Want het is natuurlijk precies omgekeerd: het season is vele
malen ouder dan Jezus en als jaargetijde bij uitstek geschikt om zijn
geboorte te vieren als een lichtfeest. Al een paar duizend jaar voor
zijn geboorte vierde men in Mesopotamië b.v. 12 dagen lang een vrolijk
winterzonnewendefeest , met het ontsteken van grote vuren, het geven
van geschenken en het zingen van liederen langs de huizen. De wereld
was immers ontstaan toen de god Mardoek orde geschapen had door de
monsters der duisternis te verslaan. Maar het was nog altijd een
wankele en bedreigde orde. Elk jaar immers zag je na verloop van tijd
dat Mardoek toch weer terrein begon te verliezen aan de machten van de
duisternis die al maar sterker en sterker werden. En met feesten,
gebeden en grote vuren werd Mardoek opnieuw tegen de duisternis ten
strijde geroepen. Sanacaea heette het, een feest van zuivering en
herstel van kracht. Zonder tekenen van zijn waardigheid gaat de koning
naar de tempel om daar schuld te belijden. Intussen wordt een
misdadiger 12 dagen lang als koning verkleed en gefêteerd om daarna
geëxecuteerd te worden. Want veel midwinterfeesten eindigen met een
mensenoffer. Nieuw leven, zo dacht men, wordt geboren uit de dood. En
daarom moet als representant van het gehele volk één mens
geslachtofferd worden. Daarna kon de koning zijn plaats weer
innemen.Eeuwen later dook in Griekenland een soortgelijk feest op,
waarop gevierd werd hoe Zeus Kronos en de Titanen verslagen had. In
Egypte werd op 21 december Osiris begraven. Maar midden in de nacht
komen uit een onderaardse grot priesters in processie met een naakt
mannenbeeld. En ze roepen: de maagd heeft gebaard, het licht is
verschenen.
Mythras
En in Rome werden van 17-24 december tijdens de Saturnalia ter ere van
Saturnus grote diners aangericht voor meesters en slaven tezamen
vrienden bezocht, cadeaux uitgewisseld (vooral speelgoed voor
kinderen) en het huis versierd met lauriertakken en groene bomen
waarin lichtjes branden om de geesten van de duisternis te verdrijven.
In een later stadium kreeg Saturnus in Rome gezelschap van Mythras,
een zonnegod die al voorkomt in de oude vedische geschriften van
India, maar die met name in Perzië populair werd als beschermer van
onschuldigen en als bemiddelaar tussen het zuiver hemelse licht en de
aardse corruptie ervan. Herders waren getuigen hoe hij uit een rots
geboren werd als aanvoerder van de lichtlegioenen, die streden tegen
de machten der duisternis. Met name dit laatste zou hem later zo
populair maken bij de soldaten van de romeinse legioenen, die zijn
roem over het hele Romeinse rijk verspreiden van Palestina en Roemenië
af tot aan de Hadrian Wall bij de Schotse grens. Ook in Londen is
tamelijk dicht bij de Nederlandse kerk in de jaren vijftig een tempel
opgegraven van Mythras. Van hem werd verteld dat hij gestorven is en
weer opgestaan en zijn vereerders dronken symbolisch zijn bloed om zo
te vieren dat hij in hen zelf opnieuw geboren werd. In Rome zelf
wemelde het in de 3e eeuw trouwens van mensenreddende goden of
godenzonen. En van bijna allemaal werd de geboorte in december gevierd
in de buurt van het zonnewendefeest. In 274 werd het keizer Aurelianus
te bar en hij verordende dat al die feesten op één dag gebundeld
moesten worden en wel op de 25e december, de feestdag van de
Onoverwonnen Zon. En aan het hoofd van heel die godenschare benoemde
hij Mythras tot staatsgod.
Mythras die de stier doodt
Jezus van Nazareth
In die wereld, gemeente, doen de volgelingen van ene Jezus van
Nazareth hun intrede, die zich tot dan toe over de geboortedag van hun
rabbi nog geen enkele gedachte gemaakt hadden. Ze wisten er niks van
en het kon ze ook niks schelen. Zij hadden alleen maar weet van zijn
onderricht over een God die hij zijn Vader noemde en van zijn parabels
waarin hij over ons menselijk leven gesproken had. En eerlijk gezegd
vonden ze dat ook veel belangrijker dan wie hij zelf nu precies
geweest was. In de oudste geschriften van het NT, zoals de
apostolische brieven, staat over zijn geboorte dan ook helemaal niks.
Onder die bonte verzameling van zijn volgelingen uit de 1e eeuw werd
dan ook zeer verschillend over hem gedacht. Sommigen meenden dat hij
een uit de hemel neergedaalde godheid was, anderen waren ervan
overtuigd dat God hem bij zijn doop als kind geadopteerd had en nog
weer anderen zagen hem als een gewoon zij het bijzonder mens, geliefd
bij God en de mensen, omdat hij was zoals een mens moet wezen, een
mens naar Gods hart zeg maar. Na verloop van tijd toen er allerlei
fabels over hem in omloop begonnen te komen, begon zijn afkomst een
steeds controversiëler issue te worden en begon men zich vragen te
stellen over zijn geboorte en die vragen ook in verhaalvorm te
beantwoorden. Daaraan hebben we de kerstverhalen van Lukas en Mattheus
danken alsmede talloze apocriefe geboorteverhalen. Toch zou het vieren
van Jezus' geboorte nog eeuwen op zich laten wachten. In het jaar 200
meende Clemens van Alexandrië dat Jezus op 18 november geboren moest
zijn. Anderen hielden het op 19 april en 25 of 28 maart. Tenslotte
verenigde men zich op 6 januari, de dag waarop in Egypte de
hergeboorte van de Nijlgod gevierd werd. Voor het Oosten mocht dat
voldoen. Maar de bisschop van Rome zat in zijn maag met de geweldige
populariteit van de Saturnalia en het geboortefeest van Mythras.
Daarom besloot hij dat Jezus wel op die dag geboren móest zijn. Dat
kón gewoon niet anders. Dat nu bleek een gouden greep. Want zo konden
de mensen hun populaire feesten blijven vieren en toch christen
worden. Ze konden de nieuwe religie omarmen zonder ook maar iets van
het oude vertrouwde op te hoeven geven. We zijn dan inmiddels in het
jaar 354, gemeente. Toen werd in opdracht van Paus Liberius voor de
eerste keer Jezus' geboorte gevierd op 25 december.
Een heidens feest - a pagan festival?
Ziedaar de reden, gemeente, waarom sommige zeer strikte christenen
vinden dat kerstmis een onbijbels, onchristelijk en niet te vieren
feest is. Nog in 1647 werd Kerstmis door het Britse Parlement
afgeschaft. En het is nog niet eens zo vreselijk lang geleden dat
Kerstmis vieren in sommige Amerikaanse staten zoals het puriteinse
Massachusetts een misdaad was: just one sprig of mistletoe, ho,ho ,ho
and it was : into the stocks with you. En gelijk hadden ze. Kerstmis
is zo heidens als wat, gemeente. En dan heb ik nog niet eens alle
Germáánse wortels van het kerstfeest opgegraven. Want daar is helemaal
geen beginnen aan. Het zijn niet maar een páár elementen. Bijna álles
aan kerstmis is vele eeuwen ouder dan Jezus' geboorte: de datum, de
stal, de herders, de wijzen, de ster, de maagdelijke moeder, de bomen,
de versieringen, de cadeautjes, de vuren en de lichtjes, de hulst.
Aan alle heidenen prettige heidense kerstdagen toegewenst.
Eliyahu
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"Tien mannen uit de volken zullen een Jood bij de mantel grijpen zeggende: Wij willlen met u gaan, want we hebben gehoord dat God met u is." Zach 8:23 |
|
|
christen2010
|
Geplaatst op 23-12-2010, 05:58 |
Reageer
|
Berichten: 2737
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Christus is geboren, is gezien is geloofd en is gestorven en begraven, opgestaan uit de doden, verschenen aan vele Joden(christenen) en is opgevaren ten hemel, waar Hij is, met Abraham, Mozes, Elia en de Profeten en allen, die Hem liefhebben!
Dit bericht is gewijzigd op 23-12 06:00.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
God is: God, Jezus Christus, Heilige Geest! |
|
|
|
|
|
|
We zitten weer in de donkere dagen voor kerst, dus... - 1
1
