|
christen2010
|
Geplaatst op 03-09-2010, 21:35 |
Reageer
|
Berichten: 2737
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Galaten 1:
8 Doch al ware het ook, dat wij, of een engel uit den hemel u een Evangelie verkondigde, buiten hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt. 9 Gelijk wij te voren gezegd hebben, zo zeg ik ook nu wederom: Indien u iemand een Evangelie verkondigt, buiten hetgeen gij ontvangen hebt, die zij vervloekt. 10 Want predik ik nu de mensen, of God? Of zoek ik mensen te behagen? Want indien ik nog mensen behaagde, zo ware ik geen dienstknecht van Christus. 11 Maar ik maak u bekend, broeders, dat het Evangelie, hetwelk van mij verkondigd is, niet is naar den mens. 12 Want ik heb ook hetzelve niet van een mens ontvangen, noch geleerd, maar door de openbaring van Jezus Christus.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
God is: God, Jezus Christus, Heilige Geest! |
|
|
|
|
|
|
Daniel69
|
Geplaatst op 04-09-2010, 20:42 |
Reageer
|
Berichten: 102
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
In Galaten 2 spreekt Paulus over twee Evangeliën van één en dezelfde Heer. Aan Paulus was "het Evangelie der voorhuid" toevertrouwd en aan Petrus "het Evangelie der besnijdenis". De NBG-vertalers hebben dit verschil weggemoffeld door te vertalen "het Evangelie aan de onbesnedenen" en "het Evangelie aan de besnedenen". Maar de grondtekst laat overduidelijk zien dat het niet slechts om twee verschillende doelgroepen gaat maar om twee verschillende Evangeliën. Galaten 2:7; de Staten-Vert. is wél correct! De ellende in de gemeenten van Galaten was dat men "het Evangelie van de voorhuid" ging vermengen met "het Evangelie van de besnijdenis". De boodschap van Petrus en Jakobus (met een prominente plaats voor de Joodse gebruiken) werd vermengd met de boodschap van Paulus voor de heidenwereld. En dáárvan zegt Paulus: "dát is geen Evangelie". Galaten 1:6 Het christendom als religie is ontstaan uit een vermenging van "het Evangelie der voorhuid" met "het Evangelie der besnijdenis". Een mix van enerzijds een beetje Paulus en anderzijds een beetje Jacobus, Petrus en Johannes. Is het niet karakteristiek dat Petrus door honderden miljoenen christenen beschouwd wordt als het hoofd van de heidenkerk? Terwijl de Schrift hem juist "apostel der besnijdenis" noemt! Tot op de dag van vandaag (er)kent men in de christelijke wereld zelden het unieke van Paulus' Evangelie. In Galaten 1 betoogt de apostel dat zijn roeping en prediking los staat van dat van 'de twaalf' in Jeruzalem. Op andere plaatsen spreekt hij zelfs van "mijn Evangelie". Galaten 1:11-24; Romeinen 2:16; 16:25; 2Timotheus 2:8 De uitdrukking "Evangelie der voorhuid" geeft aan dat aan Paulus een heidense Boodschap was toevertrouwd. Geheel buiten de wet en de joodse gebruiken om. Een Boodschap van puur 'om niet'. Waarom? Zelf schrijft hij: opdat "ik zo mogelijk de naijver van mijn vlees en bloed mocht opwekken". De apostel deed met zijn genade-boodschap niet anders dan jaloezie opwekken onder zijn volksgenoten. Romeinen 11:14; Romeinen 10:19 Volgens de plechtige afspraak op de apostelvergadering richt Paulus zich tot de heidenwereld terwijl Jacobus, Petrus en Johannes zich richten tot "de besnijdenis". Galaten 2:9 is de sleuteltekst voor de indeling van het NT. Aan deze tekst is de volgorde van de boeken in het NT ontleend. Maar nog véél belangrijker: de adressering van de NT-ische geschriften is hier in één pennestreek vastgesteld. Let op: Jacobus, Petrus en Johannes schreven GEEN algemene (katholieke) brieven zoals iedereen schijnt te denken, maar besnijdenis-geschriften. Documenten voor Israël en de synagoge. Men heeft dikwijls geprobeerd Paulus te harmoniëren met Jacobus. Maar het lukt niet echt. Beiden hadden een bediening van Godswege MAAR in een totaal verschillende 'setting'. Het zijn twee verschillende instrumenten, met elk een geheel eigen geluid... onder leiding van één Dirigent. Jacobus richt zijn brief tot "de twaalf stammen in de verstrooiing". Aan mensen die in de synagoge samenkwamen en die het gebruik kenden van oliezalving en geloften. 1:1; 2:2 spreekt niet van 'vergadering' (NBG) maar over de synagoge; 5:14 (oliezalving); 5:15 "gelovig gebed" is letterlijk "gelofte van geloof" Petrus' brieven zijn gericht aan de "vreemdelingen in de verstrooiing". Aan joden in de diaspora. Hij noemt hen een "uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie...". Slechts Israël komt voor deze kwalificaties in aanmerking. Galaten 2:8; 1Petrus 1:1; Galaten 2:8; Exodus 19:5,6 Aan Petrus waren ooit de sleutels van het Koninkrijk toevertrouwd. Hij is het die bij cruciale gelegenheden in het boek 'Handelingen' de deur opent. In Judea (hoofdstuk 2), in Samaria (hoofdstuk 8) en aan "het einde der aarde" (hoofdstuk 10). In Caesarea ontsluit hij het Koninkrijk voor een "vreemdeling in de poorten": Cornelius en de zijnen. Mattheüs 16:19
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
Statenvertaling
|
Geplaatst op 04-09-2010, 21:22 |
Reageer
|
Berichten: 712
verwijderd
Verstuur privé bericht
|
Op 04-09-2010, 20:42 Daniel69 schreef:
In Galaten 2 spreekt Paulus over twee Evangeliën van één en dezelfde Heer. Aan Paulus was "het Evangelie der voorhuid" toevertrouwd en aan Petrus "het Evangelie der besnijdenis". De NBG-vertalers hebben dit verschil weggemoffeld door te vertalen "het Evangelie aan de onbesnedenen" en "het Evangelie aan de besnedenen". Maar de grondtekst laat overduidelijk zien dat het niet slechts om twee verschillende doelgroepen gaat maar om twee verschillende Evangeliën. Galaten 2:7; de Staten-Vert. is wél correct! De ellende in de gemeenten van Galaten was dat men "het Evangelie van de voorhuid" ging vermengen met "het Evangelie van de besnijdenis". De boodschap van Petrus en Jakobus (met een prominente plaats voor de Joodse gebruiken) werd vermengd met de boodschap van Paulus voor de heidenwereld. En dáárvan zegt Paulus: "dát is geen Evangelie". Galaten 1:6 Het christendom als religie is ontstaan uit een vermenging van "het Evangelie der voorhuid" met "het Evangelie der besnijdenis". Een mix van enerzijds een beetje Paulus en anderzijds een beetje Jacobus, Petrus en Johannes. Is het niet karakteristiek dat Petrus door honderden miljoenen christenen beschouwd wordt als het hoofd van de heidenkerk? Terwijl de Schrift hem juist "apostel der besnijdenis" noemt! Tot op de dag van vandaag (er)kent men in de christelijke wereld zelden het unieke van Paulus' Evangelie. In Galaten 1 betoogt de apostel dat zijn roeping en prediking los staat van dat van 'de twaalf' in Jeruzalem. Op andere plaatsen spreekt hij zelfs van "mijn Evangelie". Galaten 1:11-24; Romeinen 2:16; 16:25; 2Timotheus 2:8 De uitdrukking "Evangelie der voorhuid" geeft aan dat aan Paulus een heidense Boodschap was toevertrouwd. Geheel buiten de wet en de joodse gebruiken om. Een Boodschap van puur 'om niet'. Waarom? Zelf schrijft hij: opdat "ik zo mogelijk de naijver van mijn vlees en bloed mocht opwekken". De apostel deed met zijn genade-boodschap niet anders dan jaloezie opwekken onder zijn volksgenoten. Romeinen 11:14; Romeinen 10:19 Volgens de plechtige afspraak op de apostelvergadering richt Paulus zich tot de heidenwereld terwijl Jacobus, Petrus en Johannes zich richten tot "de besnijdenis". Galaten 2:9 is de sleuteltekst voor de indeling van het NT. Aan deze tekst is de volgorde van de boeken in het NT ontleend. Maar nog véél belangrijker: de adressering van de NT-ische geschriften is hier in één pennestreek vastgesteld. Let op: Jacobus, Petrus en Johannes schreven GEEN algemene (katholieke) brieven zoals iedereen schijnt te denken, maar besnijdenis-geschriften. Documenten voor Israël en de synagoge. Men heeft dikwijls geprobeerd Paulus te harmoniëren met Jacobus. Maar het lukt niet echt. Beiden hadden een bediening van Godswege MAAR in een totaal verschillende 'setting'. Het zijn twee verschillende instrumenten, met elk een geheel eigen geluid... onder leiding van één Dirigent. Jacobus richt zijn brief tot "de twaalf stammen in de verstrooiing". Aan mensen die in de synagoge samenkwamen en die het gebruik kenden van oliezalving en geloften. 1:1; 2:2 spreekt niet van 'vergadering' (NBG) maar over de synagoge; 5:14 (oliezalving); 5:15 "gelovig gebed" is letterlijk "gelofte van geloof" Petrus' brieven zijn gericht aan de "vreemdelingen in de verstrooiing". Aan joden in de diaspora. Hij noemt hen een "uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie...". Slechts Israël komt voor deze kwalificaties in aanmerking. Galaten 2:8; 1Petrus 1:1; Galaten 2:8; Exodus 19:5,6 Aan Petrus waren ooit de sleutels van het Koninkrijk toevertrouwd. Hij is het die bij cruciale gelegenheden in het boek 'Handelingen' de deur opent. In Judea (hoofdstuk 2), in Samaria (hoofdstuk 8) en aan "het einde der aarde" (hoofdstuk 10). In Caesarea ontsluit hij het Koninkrijk voor een "vreemdeling in de poorten": Cornelius en de zijnen. Mattheüs 16:19
|
sorry, dit ga ik niet helemaal lezen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Filippenzen 1:21 Want het leven is mij Christus en het sterven gewin. |
|
|
|
|
Daniel69
|
Geplaatst op 04-09-2010, 21:44 |
Reageer
|
Berichten: 102
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Beste Statenvertaling:
Ok hier de korte versie: Het evangelie dat Paulus mocht verkondigen is een ander evangelie qua inhoud dan dat wat aan de 12-en toevertrouwd was. Paulus verkondingt genade en de 12-en verkondigen het evangelie van het houden van de wet. Een vermenging van deze 2 verschillende evangelien is geen evangelie. Genade en wet zijn onverenigbaar. Beide evangelien zijn legitiem alleen zegt Paulus dat een vermengd evangelie geen evangelie is omdat genade niet met wet te rijmen valt.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|